Op 5 mei loop ik rond 12 uur kringloop nummer 2 binnen, in Schoonhoven. De buit: wat cd’s, de Zusjes de Roo en als uitsmijter: Eduard Hagenstein!
Ik krijg regelmatig de vraag: ‘hoe en waar koop je al die lp’s in?’ Op mijn antwoord ‘overal en nergens’, is de reactie vaak wat lauwtjes. Wellicht teleurgesteld over het ontbreken van een geheime formule. Daarom deze serie over hoe al die platen bij Best Kept Records terechtkomen. Vandaag, 5 mei, komt dat door ouderwets veldwerk.
Gisteren, 4 mei, na een dagje sauna te hebben gedaan, word ik gebeld door een onbekend nummer. Het blijkt een oude vriend, die sinds een jaar van de radar is verdwenen. Ik had geen telefoonnummer meer, en kreeg al maanden geen reactie op berichten via de socials. Maar het is meteen ouderwets gezellig en het plan is dat ik een biertje kom doen. Mijn vrouw en kind zijn twee dagen weg, dus dat kan perfect.
Als ik al rijdend de locatie door krijg, blijkt het bijna een uur rijden. Ik bel: ‘hé swa! Wat woon jij ver.’ Hij zegt ‘ja man. Ik ben geëmigreerd. Naar Schoonhoven, hahaha’.
Het wordt dus later dan ik verwacht, maar ik rijd gewoon door. Door dodenherdenking is er weinig verkeer. Relaxed gas geven dus.
Eenmaal op pad richting bier, blijkt er weinig open te zijn. Na een online zoektocht, belanden we in Stolwijk. Een beetje een ingeslapen kroeg, waar we vanuit de hoek de boel een beetje opschudden.
Mijn maat, die ik Jan R. noem, is werkelijk geëmigreerd. Naar Luxemburg. ‘En als ik over 5 jaar terug wil komen ben ik immigrant, en krijg ik alles gratis’, is het idee van een man die zich in weinig meer gebonden voelt aan Nederland. Zijn dochter is het huis uit. Hij is single.
Jan R, woont tegenwoordig in een caravan en kan overal opduiken. Na een avondje lachen, besluit ik om niet naar huis te rijden. Zodra ik wakker word, denk ik: waarom geen ouderwets kringloopwinkeltje pakken?
Ik google map en zie twee opties: Schoonhoven en Bergambacht. ik besluit eerst naar Bergambacht te gaan in de hoop ook een berg mee te nemen 🙂
Als ik aankom, staat er zowaar in rij voor de deur. ‘Dat belooft wat!’, zeg ik tegen wat oudere dames in de rij, die heel enthousiast antwoorden: ‘nou, dan moet je naar Waddinxveen gaan. Daar staan elke woensdag nog veel grotere rijen voor openingstijd’. Kijk, dat zijn tips. Binnenkort dus ook lp’s inkopen in Waddinxveen…
Als we binnen mogen, heb ik de platen snel gevonden en begint het inkopen. Veel klassiek in best goede staat. Mooie hoezen ook. Ik blijf even hangen bij een plaat waar Alan Loveday op meespeelt, de virtuoze violist die iedereen wel kent van Vivaldi’s Vier Jaargetijden. Die lp is toch een beetje voor de klassiek, wat ‘Kind of Blue’ is voor de jazz. De instapper voor mensen die het genre een kans willen geven willen geven. Hier staat een lp waar Loveday een ander stuk speelt. Zeker de moeite voor €1.
Al verder bladerend, komt er nog wat Genesis voorbij en worden we ineens aangestaard door Mieke. Even op de achterkant kijken om te zien of haar prachtige en succesvol gecoverde liedje Engelbewaarder erop staat. Helaas.
Sommige hoezen zijn grappig of mysterieus. Ook die lp-covers van het CAT-label met dixieland bandjes uit Nederland, zijn vaak leuk om te zien. Niemand die weet wie die mensen zijn. Niet iedereen die op een lp-cover staat, behoort tot het sterrendom. Des te sympathieker, die ‘gewone mensen -lp’s’.
Uit de linkerbak, komt een prachtige zwarte hoes tevoorschijn. Hebreeuwse letters. Ofra Haza; de Israëlische Madonna, schijnt. In ‘83 vertegenwoordigde ze Israël op het Eurovisie Songfestival en werd ze tweede met het nummer ‘Chai’. Haar popnummers zìjn overduidelijke 80’s synth pop, overgoten met die kenmerkende, bezwerende Oosterse klanken.
Deze dubbelaar, The Golden Album, is een compilatie met al haar hoogtepunten. Een prachtige klaphoes, waar ze met haar gezicht op de binnenkant staat. Die gaat ook mee.
Ik pak nog wat klassieke platen die er goed uitzien en ga tevreden naar de kassa, waar ik vertel over deze blog. Ik wil namelijk graag een foto van de verkoopster met deze stapel lp’s.
Ik betaal en neem afscheid nadat een stralende mevrouw voor het glaswerk heeft geposeerd met mijn vangst. Dorcas Bergambacht: bedankt!
En nu? Naar huis? Toch nog even naar Schoonhoven. Je weet immers nooit.
Tien minuten later zit ik in het aanpalende dorp in de volgende Dorcas-vestiging tussen de lp’s, op zoek naar iets leuks. De platen lijken meer Nederlandstalig dan de vorige. Minder klassiek ook. De Zusjes de Roo zou ik om de hoes alleen al meenemen. Nauwelijks pop. De cd’s daarentegen zijn aantrekkelijk geprijsd en Sade kan altijd.
Voordeel van deze kringloop is dat er voor de koffiedrinkers een potje staat waar je €1 in kan doen, zodat je zelf je bakkie kan schenken. Ik gooi er drie naar binnen om de avond ervoor wat te balanceren.
Als ik ook de linkerbak met lp’s doorkam, kom ik een prachtige plaat tegen van Eduard Hagenstein. Vinyl near mint en de hoes in zeer goede staat. Leuk!
Hagenstein, de Dordtse troubadour met Indonesische roots, bezingt op romantische wijze het leven van een zwerver. Zijn stem is krachtig en helder. De zang lijkt hem net zo makkelijk af te gaan als het leven. ‘Ik ken als zwerver het hoogste geluk. Geen huis waar ik woon, ik werk zonder loon’. In de jaren tachtig niet een nationaal succes, maar met de tijd is ook de waardering gekomen.
Als ik met mijn aanwinsten bij de kassa kom, word er wat paniekerig gedaan als ik vraag of iemand met Eduard op de foto wil. ‘Dat mag niet van het hoofdkantoor’, is zo’n beetje de strekking van het gesprek met een wat strak aangespannen type.
Achja. Ik zal de link naar het stukje wel opsturen…
Dinsdag 5 mei. Prima dag. Op naar de Nieuwe Binnenweg…
Heeft u ook lp’s of singles die u wilt verkopen? Bel of app dan naar 0626591300. Kijk op onze inkooppagina voor meer informatie.
